الجناة ، بل أجمعوا على أنه لا يكون ( 1 ) إقامة الحدود على الأحرار الجناة إلاّ للإمام . ( 2 ) انتهى . اما آنچه گفته : حاشا كه عايشه را بغض على [ ( عليه السلام ) ] يا علي [ ( عليه السلام ) ] را بغض عايشه در دل باشد . پس مردود است به اينكه : عايشه به اين مرتبه بغض حضرت على [ ( عليه السلام ) ] در دل داشت كه اسم مبارك آن حضرت را بر زبان نمىآورد ، چنانچه بخارى در أحاديث كتاب الصلاة آورده كه : عايشه در وقت ذكر كردنِ كيفيتِ بيرون شدنِ حضرت رسول خدا ( صلى الله عليه وآله وسلم ) از حجره خود در حالت مرض براي نماز به سوى مسجد ، نام حضرت أمير المؤمنين ( عليه السلام ) از زبان خود نگفته ، بلكه به لفظ ( رجل ) - كه نكره است ودلالت بر شخصي معروف ندارد - تعبير نموده ، چون راوي اين حديث بعد از شنيدن از عايشه به نزد ابن عباس ذكر كرد ، ابن عباس پرسيد : عايشه نام آن رجل را ذكره كرده بود يا نه ؟ آن مرد گفت : نه ، ابن عباس گفت : هو علي بن أبي طالب [ ( عليه السلام ) ] ( 3 ) . وابن حجر در “ فتح الباري “ در ذيل شرح اين قول گفته :

--> 1 . في المصدر : ( لا يجوز ) . 2 . تفسير رازي 11 / 228 . 3 . صحيح بخارى 1 / 162 .